Het faillissement van Europa: is er nog een weg terug?
Het Grieks drama van schulden en terugbetalingen is zich aan het voltrekken. Er lijkt geen weg meer terug. De handel in Griekse obligaties kwam deze week bijna tot stilstand toen Eurostat bekent maakte wat het overheidstekort van de Grieken werkelijk is. Deze kwam uit op 13,6% waar voorheen nog gerekend werd met 12,7%. Bijna 1% meer. Daarnaast maakte Eurostat bekent dat de valutatransacties van Goldman Sachs gaat leiden tot een bijtelling van 0,3 tot 0,5%. Griekenland staat er dus nog slechter voor dan aanvankelijk werd gedacht. Is er nog een weg terug?|
Artikel
Geplaatst op 17 april De dodelijke mix en de vulkaan die kan barsten! Fraude! Eindelijk is het hoge woord er uit. Goldman Sacks heeft fraude gepleegd door slechte hypotheken te verstoppen in een Hegde Fund. Dit is volgens de SEC (met ministerie van economische zaken) moetwillig gebeurd en dus is het fraude. Aandeelhouders zouden 1 miljard dollar kwijt zijn geraakt in de val van de aandelenmarkt in 2008. Hoe zo is dit fraude? Dit gebeurde toch al heel lang en iedere bank deed er aan mee. De jarenlange verstrekking van hypotheken aan mensen die deze hypotheken niet konden betalen, was wel legaal. Zie volgende bladzijde Artikel geplaatst op 4 april 2010 Een nieuw pragmatisme Expansiedrift, individualisme en liberalisme. Dat zijn de kernbegrippen van het kapitalisme. Het economisch systeem dat zich de afgelopen 60 jaar heeft ontwikkeld en vanaf de jaren ‘80 tot 2000 een bloeitijd kende. Het is het enige economische systeem dat is blijven bestaan in de afgelopen 100 jaar. Het geleide economische systeem van het Sovjets heeft gefaald en is opgeheven. Maar heeft het kapitalisme nog toekomst of is ook de houdbaarheidsdatum van dit systeem verstreken? De krediet crisis lijkt ver achterons maar de gevolgen zijn nog steeds goed zichtbaar. Er is veel veranderd ook in het economische systeem. Nog geen jaar geleden trilde grond onder de voeten van het kapitalistische systeem. Het faillissement van Lehmen Brothers en vele andere banken, leek de ondergang te worden van het systeem dat ons zoveel rijkdom had gebracht. De enorme overheidsinjecties maakten een einde aan de grondgedachte van het kapitalisme. Overheidsinmenging is niet gewenst in dit systeem. Waarom eigenlijk niet? Daarvoor moeten we terug in de geschiedenis. We moeten terug naar Ronald Reagan, Margaret Thatcher en Allen Greenspan van de jaren tachtig.Zie volgende pagina
|
Artikel geplaatst op 11 april 2010 Wat niet is, gaat nog komen! Wat is het toch lang geleden dat de financiële crisis als een storm over de wereld heen waaide. Het menselijk geheugen is kort en het hernieuwd vertrouwen geeft vleugels waarop nieuwe hogere toppen worden bereikt in de mondiale beurzen. Het fatalisme van de menselijke geest vraagt echter nog steeds om een verklaring. Heeft deze crisis een reden gehad? Hebben we hier iets van moeten leren? Of zijn dit vragen die wij onszelf niet moeten stellen? Passen deze vragen nog wel in het hernieuwd pragmatisme van deze tijd? Want moeten we niet vooruit kijken? De financiële crisis is slechts een rimpeling in de menselijke historie. “Het verhaal over de banken die gevaarlijke leningen verstrekte omdat het onderpand niet werd gecontroleerd. Het ging de banken slechts om de commissies. Het huis als onderpand van de hypotheek zou voldoende dekking geven aldus de banken. Dat bleek niet te kloppen toen de huizenmarkt stagneerde en de prijs van huizen daalde. Vele Amerikanen konden niet meer aan hun verplichtingen voldoen. De enorme overheidsinjecties voorkwam een vrije val en een jarenlange depressie. Dat is het verhaal dat in de geschiedenisboeken wordt geschreven en dat onze toekomstige kinderen het zullen leren in de geschiedenisles. Dat was de financiële crisis aan het begin van de 21ste eeuw. Einde hoofdstuk”. Artikel 27 maart 2010 Contrast in time: the currency clash Contrast: tegenstellingen! Er zijn altijd periode waarin tegenstellingen tussen mensen toenemen en periode waarin deze afnemen. Het zijn repeterende golfbewegingen. In het boek De Tijdmeester worden deze repeterende golfbewegingen van de laatste paar 100 jaar omschreven. Dat is ook nu het geval. We leven in een tijd waarop tegenstellingen verharden. We zien dat op het mondiale toneel op tal van fronten gebeuren. Neem de harde lijn van de regering Obama richting bondgenoot Israel. Amerika veroordeeld het bouwen in de ‘bezetten gebieden’ op een ongekende harde manier. We hebben het zelden gezien dat de Amerikaanse regering zich onomwonden uitspreekt voor het afbreken van kolonies op de westelijk Jordaan oever. De Amerikaanse regering overweegt hierbij zelfs sancties en ook dat is nog nooit voorgekomen. De president van Israel was afgelopen week in Washington maar verscheen na afloop van zijn gesprek met Barack Obama niet in de persruimte. Het is no-nonsense, niet praten maar doen. |
Copyright © 2009 ---.
All Rights Reserved.